بسم الله 

آسمان آرزویم بود ستاره‌ها،سیاره‌ها، دب اکبر و اصغر، فضانوردی،کهکشان‌ها و بی‌نهایت.

سر به هوا بودم، دنبال شکل و نوع ابرها. شب‌ها روی پشت بام به آسمان نگاه‌‌ می‌کردم و برای خودم ستاره‌ای پرنور انتخاب می‌کردم و فردا شب دنبالش می‌گشتم.

هر کتاب، مجله و روزنامه‌ای درباره نجوم پیدا می‌کردم می‌خواندم.

وقت انتخاب رشته که رسید، ریاضی فیزیک را انتخاب کردم. هرچه بزرگتر شدم فاصله‌ام با آرزویم بیشتر شد دانشگاهی که رشته هوافضا داشته باشد محدود و پذیرشش شروط خاص داشت، به خودم آمدم دیدم آرزویم محال است و بی‌انگیزه و کم تلاش شدم.

نتایج دانشگاه که آمد حتی نمی‌خواستم انتخاب رشته کنم مادرم اصرار کرد و بعد قبول شدم؛ رشته مهندسی کشاورزی. هرچه در درس‌ها پیشتر رفتم فهمیدم خدا نگاه مرا که مثل یک بچه سر به هوا بودم به زمین زیر پایم و درختان، گل‌ها و گیاهان اطراف توجه داد و عجایب زمین فراتر از آسمان نباشد کمتر نبود، کشاورزی و دامداری شغل غالب انبیا بوده چون خلقت آن‌ها واقعا شگفت انگیز خارق العاده است.

بعدها آسمان را که نگاه کردم، یا زمین و گیاهان، حیوانات و حشرات همه آیه بودند و نشانه؛ حقیقت “نحن اقرب الیه من حبل الورید” بود.

#اللهم_عجل_لولیک_الفرج 

#اللهم_صل_علی_محمد_و_آل_محمد